Rotterdam Marathon

Pain is another word for bread in France weblog AAC’61 Maratongroep Assen

weblog AAC’61 Marathongroep Assen

Zondag 09 april 14:30 uur

Ik schrik als tijdens het douchen de vloer onder mij rood kleurt. Zo diep ben ik niet gegaan toch. In eens komt het besef: Oh, ja: bietensap.

Zaterdag 8 april 12:30 uur

We verzamelen altijd bij Folkert, waarom eigenlijk. Waarschijnlijk omdat Folkert dat handiger vindt. Hij vindt altijd wel een reden waarom. Zoals deze keer: ‘Dan kan Mark hier zijn auto ook neerzetten.’ Jildert gaat voor het eerst mee met de Marathongroep. Hij is goed voorbereid en goed gehydrateerd. ‘We moeten wel nog even uit de broek op de Veluwe’, zo zegt hij bij aankomst.

 

Maandag 3 april 21:03

Het zal toch niet. Ja, hoor de screenprints laten het zien. Zonnig weer en warm, te warm. Tof voor Nederland, voor mij te warm om een p.r. Te gaan lopen. Aantal kilo’s lichter, goed getraind. Met deze warmte besef ik maandag: dit wordt een pittige marathon. Waarschijnlijk veel publiek door het lekkere weer. Dus tot 35km kijken hoe het gaat en niet te diep gaan maar genieten. Ook aan mijn vrouw Jannie had ik beloofd: ‘Je doet niet te gek met die temperatuur!’, dus dat neem ik mij voor.

2017 04 09 14.42.20

Zondag 9 april 10:45 uur

‘Ik duik hier even de bosjes in en jullie hoeven mij niet te volgen!. Pacer en onze oud-trainer Henk Doorten haakt na een kleine 20km af. Zijn collega pacer was na 7 km al gestopt. En ze zagen er allebei wel erg professioneel uit. Niet met een ballonnetje maar met een soort vaandel op de rug. De groep van 3:45 staat er alleen voor. Ik kijk om me heen en zie iemand met een zonnebril à la Bono en een kaal hoofd. Oh, ja dat is Jildert. Ik besluit om hem maar te volgen. Maar Jildert is ook vandaag goed gehydrateerd en gaat al snel even wat lozen. Ik vind het een goed idee en na afloop volg ik hem weer. Zijn hoofd wordt al wat roder. ‘Ik heb nog nooit met een pet gelopen, dus dat doe ik nu ook niet’, zegt Jildert en zo kan ik hem goed volgen. Bij een waterpost bij 25km besluit ik om te versnellen en alleen verder te gaan.

IMG_1051

Zaterdag 8 april 20:00 uur

Na een prima pastaparty denk ik dat we op steenworp afstand in de haven nog een bruin biertje gaan tappen zoals Folkert ik bij een eerdere editie van Rotterdam al een keer hadden gedaan. Maar reisleider Mark heeft andere plannen met de groep. ‘In Hamburg hebben we de dag voor de marathon ook urenlang geslenterd, dus dat doen we nu ook. En by-the-way ik ken Rotterdam erg goed, zo spreekt onze voorganger Mark luid. Hij versnelt zijn pas en loopt vooruit. De groep zwijgt en volgt gedwee. Op naar het avontuur. We komen uit bij een donkere Havenkade en duiken een flatgebouw in. In de lift kijkt de Marathongroep elkaar met vragende ogen aan: ‘Waar komen we uit en moeten we al niet op bed liggen?’ Na een kwartiertje kijken we, met onze benen onder een kleedje, uit over een fantastische skyline van Rotterdam. Mark kijkt vergenoegd om zich heen: zien jullie nu wel dat ik het hier ken. De meesten nippend aan een duur biertje of koffie, knikken alleen maar. Leuk met de club hier te zijn. Gezellig. En morgen is het zo ver. En moeten we aan de bak.

IMG_1031
2017 04 08 21.31.55 1
2017 04 08 20.53.04

Zondag 9 april 15:00 uur

‘Ja, Lourens het gevaar komt nu ook van achteren’. Ik kijk verschrikt naar achteren en zie mezelf in de weerspiegeling van het raam van het hostel, waar we op het balkon zitten te kijken naar de lopers die nog bezig zijn. Wat bedoelt Jenne hier mee en verslik me bijna in een poesta borrelnoojte, die altijd zo heerlijk smaken na een marathon. Nou zegt ‘trots op zijn pr-Jenne’. Misschien dat ik je een keer inhaal op de marathon. Ik zeg: Jenne, gefeliciteerd met je marathon, en dat kan best nog wel eens gebeuren als je zo hard en goed blijft trainen.’ Maar in gedachten weet  ikzelf ook wel dat dit nooit zal gebeuren. ; ). Maar mooi dat Jenne een pr heeft gelopen. Petje af. uiteraard heeft de mentale doping door de videoboodschap van zijn kleinkinderen voor opa Jenne bij 35km hier ook een rol in gehad.

 

Zondag 9 april 13:45 uur

3:53 uur. Ik kom over de finish. En na 10 minuten voel ik me eigenlijk weer goed hersteld. Inderdaad niet te diep gaan met deze temperatuur. Goed blijven drinken. Genieten. Ik duik na de medaille,  drankjes en een banaan richting het hostel en zie iemand met het zelfde marathonshirt aan, hij hinkelt een beetje en lijkt niet meer zo fit. Hè, verhip het is Folkert. Ik trek even een sprintje en roep tegen Folkert: ‘Kom op volgen!’. Folkert was diep gegaan, te snel gestart om de warmte voor te zijn, maar bij 28km was de pijp leeg. Folkert kijkt een beetje pips, hij is aan het bellen en ontvangt troostende woorden van Janneke. ‘In september bij de Jungfrau gaat het vast wel beter!’. Folkert zegt maar niks. Samen lopen we genietend van de zon naar het hostel. Lekker zo dichtbij.

Rotterdam Marathon 2017 1 of 37 15

Zondag 9 april 02:15

Mijn bed schudt heen en weer. Dromend over een bootje in de Maas. Oh, nee. Ik kijk om me heen en zie dat ik op een stapelbed in een hostel in Rotterdam lig. Folkert wilde nu een keer onder liggen en ik besluit om dan maar om het bed bovenin te nemen. Mijn bed is verbonden aan de trapconstructie die naar de bovenverdieping gaat.

Jildert en Mark slapen hier samen in het grote masterbed. Als trainer moet je immers ook goed slapen, vond Mark. Jildert is ook vannacht goed gehydrateerd merk ik en hij moet twee keer naar het toilet. Mijn bed schudt telkens als Jildert zijn hoge nood weet te slechten. Maar ik weet ook dat de laatste nacht er niet toe doet. Je slaapt een beetje. Morgen is de dag.

Rotterdam Marathon 2017 1 of 37 29

Zondag 9 april 12:30 uur

Als hij het had gezegd, was het dan gelukt? Was dat voor mij de mentale doping geweest net zoals Jenne die stond te grienen bij de videoboodschap van zijn kleinkinderen. Top. Sport en emotie. Maar hij zei het niet. Hij zei alleen: “Goed bezig, Lourens.’ Meer niet. Maar heeft ie het bewust niet gezegd om neutraal te blijven om als trainer niemand te bevoor- of te benadelen. Maar ik wist het niet. We zullen het nooit weten. Maar als Mark had gezegd bij de waterpost op 30km: ‘Folkert loopt een paar minuten voor je en hij zit er door heen.‘ Was ik dan op jacht gegaan naar mijn loopvriend en rivaal: Folkert. We zullen het nooit weten. Misschien een volgende keer! Gelukkig wordt het verschil weer kleiner ….

Rotterdam Marathon 2017 1 of 37 33

Vrijdag 5 mei 20:00 uur

Het was weer een topweekend mannen! Samen er naar toe werken. Met de trein, opgehaald worden. Ben benieuwd wat de volgende marathon voor de Marathongroep in petto heeft.

 

Lourens

Over dromen gesproken

Geheel in stijl met Laurens zijn verhaal wil ik jullie mijn natte droom over deze Marathon niet onthouden.

Jenne

 

Zaterdagmorgen;

Ik ben al vroeg wakker en heb toch wel wat kriebels in mijn buik: Morgen ga ik de marathon van Rotterdam lopen. Het leuke is dat we met een groep van 7 AAC leden naar Rotteerdam gaan. De groep bestaat uit: Folkert, Ignas, Lourens, Jaap, Jildert, Marc en Jenne, die zich om 10.30 uur gaan verzamelen bij Lourens.

Terwijl ik in bed lig en Anneke er nog geen besef van heeft dat de wereld bestaat neem ik van de gelegenheid gebruik om de afgelopen maanden nog eens door te nemen. Dan besef je pas wat je allemaal ervoor moet doen om met een goed gevoel, en dat heb ik, naar een marathon uit te kunnen kijken;
– Vanaf januari ongeveer 880 km getraind
– Lange afstanden 30/35 km door onbekend terrein gelopen
– Eetpatroon (klein beetje, want ik ben een echte Bourgondiër) aanpassen
– Anneke overhalen om ons weer eens een keer na een lange duurloop ergens uit Drenthe op te halen. Want een rondje lopen is zo saai. 42 km achterelkaar hardlopen in hetzelfde tempo is pas spannend?
– Je lichaam laten wennen aan een energy gel. Wat een vieze zoete troep
– Samen met je loopcollega’s elke zondag ouwehoeren en slap lullen over allerlei niet ter zake doende onderwerpen
– Zondagmorgen op een onzalig tijdstip al diepgaande discussies voeren over politiek gevoelige onderwerpen. Denk hierbij aan het uitzetbeleid van vluchtelingen die hier al jaren wonen en waar Henry zich voor heeft ingezet. Henry is er in Rotterdam niet bij, hij gaat in Praag de marathon lopen. (Het zal stil zijn in het Hostel)

Nu bedenk ik mij dat ik mijn waarde volle spullen goed moet opbergen want er wordt nog wel eens wat “geleend” in een hostel zonder dat je er iets van meekrijgt. Gisteravond heb ik mijn tas gepakt en ik ben voorbereid voor alle denkbare weertypen. Alleen als het erg warm wordt dan ga ik vanmiddag in Rotterdam nog een loopshirt zonder mouwen kopen.

Ik denk ook nog even terug aan een paar weken geleden toen Anneke mij s ’morgens vroeg: ”Wat was je vannacht in godsnaam mee bezig in bed, je was onrustig en schreeuwde”. Ik kan een grijns niet onderdrukken als ik hier weer aan terug denk, want wat was het geval:
Als er een gebeurtenis gaat plaats vinden of heeft plaats gevonden, die indruk op mij maakt of gemaakt heeft, dan wil het nog weleens gebeuren dat ik dit “transformeer” in een droom. Een droom die ik mij dan heel goed weer voor de geest kan halen. Meestal is het wel een droom met een vrolijke noot maar niet deze keer: We starten om 10.00 uur op de Coolsingel en gaan onder de klanken van Lee Towers met duizenden tegelijk de Erasmusbrug op over de Maas en dan gebeurt het onvermijdelijke: Hierop is de Zwaan niet berekent en ik stort met heel veel lopers in het ijskoude water van de Maas. Door het ijskoude water word ik met een schrik wakker.

 

IMG_1040 kopie
IMG_1041
IMG_1048
IMG_1040

Wat bezield een mens om een marathon te gaan lopen? Dit is een vraag die mij toch wel regelmatig gesteld wordt. Als ik in mijn naast omgeving kijk (Anneke, schoonzoons en dochters) dan spreken ze ,buiten deze vraag om, toch wel met respect over de “ouwe” die nog dit kunstje flikt. Evelien (jongste dochter) ziet het meer als een uitdaging om samen met mij nog een keer een marathon te gaan lopen en dan natuurlijk eerder over de eindstreep komen dan als haar vader. Gaat niet lukken!!!! (komende 2 jaar)
Misschien is dit laatste wel mijn volgende/grootste motivatie om nog jaren een marathon te gaan lopen en samen met Evelien over de Coolsingel (of waar dan ook) over de eindstreep te komen.

Ik denk terug aan de geweldige ervaringen die ik samen met haar heb beleefd in de Alpen; o.a. de hoogste berg, De Mont Blanc, beklommen.  
Als ik kijk naar mijzelf dan kan ik genieten van dit soort uitdagingen en je lichaam aanzetten tot het uiterste en je grenzen telkens weer verleggen, wat na afloop een geweldig euforisch gevoel oplevert.

Ik stap uit bed en ga mij douchen. Mijn tas staat al ingepakt klaar en na een dikke zoen en een knuffel met ”zet hem op en veel succes” stap ik in de auto. In de auto wordt er nog veel gesproken over de “hitte” van zondag en de nodige adviezen en tips uitgewisseld 

Jenne

Ben je geïnteresseerd in mijn verhaal over de alpen, klik dan op deze link: Mont Blanc

Kijk hier voor alle foto’s